De functie van angst

Emoties en gevoelens zijn twee volledig verschillende zaken. Gevoelens zoals hongergevoel zorgen ervoor dat we ons bewust worden voor signalen vanuit ons eigen lichaam. Emoties zijn daarentegen het gevolg van (onbewuste) overtuigingen die versterkt worden en daardoor ervoor zorgen dat we in actie komen. Emoties worden trouwens in het Engels emotions genoemd waarin het woord motion (beweging) zit.

In de psychologie worden vier basisemoties onderscheiden, namelijk de positieve emotie blijdschap en de negatieve moties verdriet, angst en boosheid. Er zijn ook combinaties van basisemoties mogelijk zoals frustratie uit verdriet en boosheid bestaat. Uit onderzoek zou blijken dat van iedere 10 beslissingen die mensen nemen er 9 op basis van angst genomen worden. Angst is dan ook zeer bepalend in ons leven en het zijn niet uitsluitend onze eigen angsten die bepalend zijn, maar ook  angsten van anderen met name van dominante machthebbers. Volgens Partij ONS is trouwens (bijna) alle boosheid gemaskeerde angsten. Denk bijvoorbeeld aan boze automobilisten die net een gevaarlijke verkeerssituatie hebben ervaren. Het begint bij angst voor een (mogelijk) gevaarlijke situatie maar wordt heel snel gemaskeerd door boosheid dat de ander die gevaarlijke situatie zou hebben gecreëerd. Zonder die eerst emotie van angst zou de erop volgende emotie van boosheid er ook niet geweest zijn. Partij ONS kiest ervoor om aan de slag te gaan met specifiek de emotie angst door de enorme impact dat heeft op zowel onze samenleving als op het gedrag van dominante machthebbers. Dominante machthebbers spreken vaak over moeten, verbieden en andere vormen van dwang. Ook hebben deze machthebbers het vaak over overtuigen en andere vormen van manipulatie om het eigen wereldbeeld af te dwingen. Daarentegen spreken deze machthebbers weinig of niet over mogen of inspireren. Dominante machthebbers zijn bijvoorbeeld van mening dat ze geen voorbeeldrol hebben omdat voor machthebbers andere regels zouden gelden, bijvoorbeeld de veronderstelling dat politici wel ongestraft uitspraken mogen doen die strafbaar zijn voor burgers. Dit werkt niet omdat mensen een zeer sterke behoefte hebben om leiders te volgen die inspireren door het goede voorbeeld te geven. Echter durven (gezonde manier om met angst om te gaan) dominante leiders die behoefte niet te vervullen.

Zoals hierboven aangegeven zijn emoties versterkte (onbewuste) overtuigingen. Bijvoorbeeld de overtuigingen dat gecontroleerd vuur ongevaarlijk is en ongecontroleerd vuur gevaarlijk is. Een brandende kaars zal dan geen angstreactie oproepen, maar een brandend gordijn wel. Door (onbewuste) overtuigingen te veranderen kunnen daarbij behorende emoties worden veranderd. Overigens levert ongezonde angst ongezonde stress (Info) op.

Overtuigingen zijn diepgewortelde ideeën en veronderstellingen die moeilijk zijn te veranderen. Echter leven we op dit moment in een zeer snel veranderende tijd dat ook vraagt om eigentijdse overtuigingen. Hoewel dat uitdagend is, is het altijd meer dan de moeite waard. Partij ONS maakt bij overtuigingen onderscheidt tussen gezonde en ongezonde overtuigingen. Gezonde overtuigingen zijn realistisch, constructief en evenwichtig. Bijvoorbeeld problemen los je op door mensen te helpen. Ongezonde overtuigingen zijn onrealistisch, destructief en onevenwichtig. Bijvoorbeeld problemen los je op door mensen te doden. Mensen met gezonde overtuigingen kunnen hierdoor gezonder met angst omgaan dan mensen met ongezonde overtuigingen. Ook zijn daadwerkelijk realistischere personen beter in staat om met angst om te gaan dan anderen. Op het moment dat een persoon op een gezonde manier met angst omgaat, zal die persoon succesvol een proces doorlopen om die angst uiteindelijk te kunnen loslaten. Hierdoor zal de betreffende angst niet meer centraal staan. Wanneer een persoon op een ongezonde manier met angst omgaat, dan loopt die persoon in een fase van het proces vast, bijvoorbeeld de fase ontkenning waarin bijvoorbeeld klimaatontkenners in vast zitten. Het gevolg hiervan is dat de betreffende angst centraal blijft staan met ongezond gedrag als gevolg.

Dominantie is overheersend optreden waarbij angst centraal staat. Hoewel het ongezond is om angst centraal te blijven stellen, is er één specifieke situatie waarin tijdelijk angst centraal te stellen en dominantie noodzakelijk is, namelijk in onmiddellijk levensbedreigende situaties. In een onmiddellijk levensbedreigende situatie zijn zeer snelle en zeer ingrijpende acties essentieel. Dit is trouwens ook functie van angst, namelijk het overleven van een levensgevaarlijke situatie. Overigens kunnen acties in onmiddellijk levensbedreigende situaties uitsluitend symptoombestrijding zijn, aangezien er op dat moment geen mogelijkheden zijn om de oorzaken van de betreffende situatie weg te nemen. Dominant optreden en dominant leiderschap is zeer geschikt in levensbedreigende situaties aangezien er geen tijd is om bijvoorbeeld te overleggen. Daarom zullen hulpdiensten zoals politie in onmiddellijk levensbedreigende situaties autoritair moeten optreden om erger te voorkomen. Het is dan ook volledig onacceptabel en onverantwoordelijk dat sommige omstanders hulpdiensten tijdens het werk belemmeren of zelfs ergere acties ondernemen. Wanneer iemand het oneens is met het optreden van een hulpdienst dan is dat moment van optreden niet het geschikte moment om dat kenbaar te maken. Hulpdiensten hebben trouwens klachtenprocedures waarin omschreven wordt hoe mensen ongenoegen kenbaar kunnen maken. Een klacht indienen is trouwens iets compleet anders dan klikken. Een klacht dien je in wanneer je vertrouwen is geschonden en dat je de betreffende instantie de gelegenheid biedt om je vertrouwen te herstellen en er ook van te leren. Het is de verantwoordelijkheid van de betreffende instantie om die klacht correct af te handelen. Nadat een klacht is afgehandeld kan indien gewenst de Nationale ombudsman gevraagd worden om erna te kijken. Daarnaast bel je 112 in het geval je vermoedt dat er een misdrijf plaatsvindt, ook als dat het een hulpdienst betreft. Net als achteruitrijden in een auto verantwoord is in slechts zeer specifieke situaties, is ook angst verantwoord in slechts zeer specifieke situaties.

In andere situaties werkt angst centraal stellen niet. Als gevolg daarvan werkt ook dominantie niet. Toch durven dominante machthebbers zoals dominante politici dit niet onder ogen te zien. Een belangrijk verschil tussen dominante politici en burgers is dat dominante politici pijn doorschuiven naar burgers. Wanneer iemand ongezond bezig is, zal dat op een gegeven moment pijn opleveren. Deze pijn leert die persoon dat hetgeen pijn doet niet werkt. Echter wanneer een dominant persoon over macht beschikt om die pijn door te schuiven naar anderen, dan zal die dominante persoon niet leren dat hetgeen pijn doet niet werkt. Aan de andere hand hebben die anderen niet de mogelijkheid om iets te kunnen doen aan die pijn tenzij ze zelf ook over macht beschikken om het door te schuiven. Hierdoor komt uiteindelijk de meeste pijn terecht bij personen zonder macht. Het is dan ook niet toevallig dat juist laatstgenoemde mensen op zoek zijn naar nieuwe wegen. In plaats van de gevestigde dominante machthebbers zoeken ze bijvoorbeeld naar andere dominante personen. Maar ook die dominante personen zijn volledig kansloos om deze pijn te kunnen verminderen. Om ervoor te zorgen dat deze pijn wel zal verminderen en op termijn zelfs weggenomen kunnen worden, is het niet meer accepteren van dominantie. Om dat te bereiken is een burgeremancipatie nodig aangezien dominante politici deze stap nooit vrijwillig durven te zetten. Moed is trouwens op een gezonde manier om te gaan met angst, dus niet het ontbreken, ontkennen of negeren van angst. De allereerste stap is het niet meer accepteren van dominantie van de landelijke wetgever omdat de landelijke wetgever de kaders vaststelt waarin we allemaal in Nederland dienen te functioneren. Deze wetgever bepaald bijvoorbeeld ook de kaders waarin lagere overheden dienen te functioneren. Voor alle duidelijkheid is het niet de EU die ervoor zorgt dat onze landelijke wetgever dominant is. De burgerbeweging “Wij zijn mensen!” (Info) streeft naar deze eerste stap om een daadwerkelijk werkende samenleving oftewel gezonde samenleving tot stand te brengen.

De functie van angst is zoals hierboven aangegeven een levensgevaarlijke situatie te overleven. In een dergelijke omstandigheid is het nodig om datgeen te doen wat in een normale (gezond gebruik) situatie niet gedaan wordt. Om veel sneller te kunnen handelen zal angst ervoor zorgen dat mensen uitsluitend oplossingen bedenken om gevolgen te beperken en/of te stoppen. Dit wordt symptoombestrijding genoemd. Mensen zullen dan ook geen aandacht hebben voor processen die hebben geleid tot de levensgevaarlijke situatie maar uitsluitend de levensgevaarlijke situatie als een incident beschouwen waaruit gehandeld moet worden. Ook wordt er uitsluitend op zeer korte termijn gedacht en bovendien naar oppervlakkige oplossingen gezocht. Verder staat zoals eerder aangegeven de angst centraal, dus niet de mens. Ook onderdrukt angst de basisprincipes vrijheid, gelijkheid (gelijkwaardigheid) en broederschap (solidariteit). Dit maakt bijvoorbeeld het opofferen van mensen mogelijk of andere vormen van agressie naar mensen. De holocaust was namelijk onmogelijk geweest wanneer nazi’s joden als gelijkwaardig hadden beschouwd. Het is dan ook zeer belangrijk om op een gezonde manier met angst om te gaan, hetgeen dominante machthebbers juist niet (durven te) doen. Het gevolg hiervan is dat dominante machthebbers een steeds ongezondere samenleving (Info) weten te ontwikkelen.

Bij angst wordt in de hersenen van de mens een zeer verslavende stof geproduceerd waarop een ander deel van de hersenen reageert. Laatstgenoemde deel van de hersenen kan trouwens geen onderscheid maken tussen eerdergenoemde stof en heroïne. Het is dan ook niet verrassend dat Islamitische Staat heroïne gebruikt als ondersteuning in het radicaliseren van sekteleden. Het doel hiervan is dat deze sekteleden hierdoor uitsluitend angst centraal stellen waardoor menselijke eigenschappen volledig onderdrukt zullen worden en tevens gemakkelijker gemanipuleerd kunnen worden. Dominante machthebbers kunnen ook radicaliseren. Dit proces zagen we bijvoorbeeld bij Hitler, maar helaas zien we dat dat tegenwoordig weer gebeuren. Mensen kunnen alleen zichzelf in positieve zin veranderen. We kunnen binnenlandse dominante politici dan ook niet veranderen, maar wel onze relatie met die personen. Dit vormt ook het doel van de burgerbeweging “Wij zijn mensen!” (Info), namelijk door grenzen stellen een ongezonde relatie minstens minder ongezond maken.