De visie achter de burgerbeweging “Wij zijn mensen!”

Wij leven in een transitieperiode. Dit betekent dat we tegelijk in 2 tijdperken leven die elkaar overlappen. De huidige dominante machthebbers proberen de onvermijdelijke ondergang van het eindigende tijdperk uit te stellen terwijl anderen de overgang naar het nieuwe tijdperk proberen mogelijk te maken. In het verleden is dat voor onze beschaving gelukt, maar dat is geen vanzelfsprekendheid. In het verleden zijn namelijk eerdere beschavingen hierdoor verdwenen. Voor meer informatie over de huidige  transitieperiode verwijzen we vriendelijk naar hoogleraar transitiekunde Jan Rotmans (Info).

Macht heeft een enorme aantrekkingskracht op personen die op een ongezonde manier met angst (Info) omgaan. Macht geeft namelijk de mogelijkheid om bijvoorbeeld pijn als gevolg van onrealistische veronderstellingen dwingend door te schuiven naar gedomineerde personen.

Voorbeeld 1: Op het moment dat een persoon denkt dat hij/zij door muren kan lopen, dan zal pijn hem/haar leren dat dit niet werkt. Op het moment dat een dominante machthebber denkt dat gedomineerde personen door muren kunnen lopen, dan zullen de gedomineerde personen wel leren dat dit niet werkt, maar niet de betreffende dominante machthebber. Die dominante machthebber kan dan bijvoorbeeld denken dat de gedomineerde personen niet willen luisteren en daarom een (nog hardere) schop onder de kont nodig hebben.

Ook het eindigende tijdperk werkt niet meer en we begeven ons aan het uiterste einde van dat tijdperk. Als we het eindigende tijdperk zouden visualiseren als de Titanic in de gelijknamige film, dan is het eindigende tijdperk in 2008  in tweeën gebroken. Hoewel het schip nog niet geheel onder water is verdwenen, zal dat niet meer lang duren. Overigens werd voor de ramp met de Titanic nog beweerd dat zelfs God de Titanic niet kon laten zinken. Het zal dan ook geen verrassing zijn dat er nu nog personen zijn die beweren dat het huidige dominerende tijdperk niet eindigend is.

Voor de duidelijkheid is het eindigende tijdperk de enige reden dat het tijdperk eindigend is. Het eindigende tijdperk is namelijk zelfdestructief. Deze destructie heeft ertoe geleid dat mensen op zoek zijn gegaan naar nieuwe wegen waarvan een deel van die nieuwe wegen leiden naar het nieuwe tijdperk. Echter zijn andere nieuwe wegen doodgelopen omdat ze niet werken of doordat huidige dominante machthebbers die wegen afsloten. Het touwtrekken tussen enerzijds mensen voor het huidige tijdperk en anderzijds mensen voor het nieuwe tijdperk zorgt voor spanningen. Ook dat het huidige tijdperk niet werkt en steeds meer pijn doet, beseffen steeds meer mensen. Dit laatste heeft geleid tot onverwachte wendingen in 2016 en dat zal alleen maar toenemen totdat het huidige tijdperk wordt losgelaten waardoor we het nieuwe tijdperk verder kunnen ontwikkelen.

Voor Partij ONS is vrijheid, gelijkheid (gelijkwaardigheid) en broederschap (solidariteit) zeer belangrijke kenmerken voor het nieuwe tijdperk. De laatste decennia zagen we juist het tegenovergestelde en dat zelfs in zeer sterke mate, namelijk veel meer dominantie, veel meer ongelijkheid en veel meer egoïsme. Konden bijvoorbeeld nog niet zolang geleden mensen eerder met pensioen dan het bereiken van de 65e verjaardag, tegenwoordig moeten ze zelfs na het bereiken van de 65e verjaardag doorwerken. Het is juist deze ongezonde beweging dat zorgt voor een gezonde tegenreactie van meer vrijheid, meer gelijkheid en meer broederschap op een aanzienlijk hoger niveau dan tijdens de Franse revolutie. Alleen zal een opstand of revolutie (geplande opstand) deze keer niet werken. Tijdens de Franse revolutie nam de tweede klasse met behulp van de derde klasse de macht over van de eerste klasse. Hierdoor ging onze beschaving van drie naar twee klassen. Met geweld is het wel mogelijk om het aantal klassen te verminderen zolang erna minimaal twee klassen overblijven. Op dit moment is het echter nodig om van twee klassen naar (g)één klasse(n) te gaan. Door geweld zal er namelijk altijd een machtsvacuüm ontstaan dat opgevuld worden door een nieuwe klasse. Daarom is een meer beschaafde verandering noodzakelijk en we hebben de kennis om dat te doen. De eerste klasse zal deze verandering onterecht vrezen en daardoor deze verandering willen tegenwerken. Echter heeft de eerste klasse meer te winnen en/of minder te verliezen in een geweldloze verandering dan in een gewelddadige verandering. Het is namelijk zeer waarschijnlijk en zelfs onvermijdelijk dat in Nederland een burgeropstand zal uitbreken als er de komende jaren niets ingrijpend veranderd. Enerzijds hebben we tijd nodig voor een geweldloze verandering maar anderzijds is deze tijd wel beperkt. Het is dan ook nu dat grote stappen nodig zijn, zoals de burgerbeweging “Wij zijn mensen!” (Info).

Voor Partij ONS is geweld geen acceptabele oplossing en bovendien heeft Partij ONS heel veel vertrouwen in een geweldloze transitie (verandering). De afschaffing van Apartheid in Zuid-Afrika is de inspiratie hiervoor. Het kantelpunt (omslagpunt) kan namelijk bereikt worden wanneer het voor de huidige dominante machthebbers duidelijk is dat de Nederlandse samenleving ongezond beleid op geen enkele manier meer accepteren.

Voorbeeld 2: Op het moment dat iemand de griep krijg, zijn er twee verschillende manieren om hiermee om te gaan. Op de eerste plaats een gezonde manier door één of enkele dagen onder wol te kruipen. Deze dagen in bed kan die persoon echter niet functioneren en niemand anders helpen. Nadat die persoon echter hersteld is, is dat wel weer volledig mogelijk. Op de tweede plaats een ongezonde manier door de symptomen van griep door medicijnen te onderdrukken. Hiermee kan die persoon wel enigszins doorgaan, maar dat is slechts (zeer) tijdelijk. Daarna zal die persoon nog heftigere gezondheidsklachten ontwikkelen en kan zelfs met een longontsteking in het ziekenhuis terechtkomen. Het is afhankelijk van de vitaliteit (weerstandsvermogen tegen interne en externe factoren) van de persoon hoe lang die persoon daarmee kan doorgaan.

Voorbeeld 2 geldt niet alleen op individueel niveau maar ook op collectief niveau zoals een samenleving. Door ongezond overheidsbeleid zoals bezuinigingen wordt net als eerdergenoemde medicatie symptomen van ongezonde situaties onderdrukt, maar niet daadwerkelijk opgelost. Hierdoor zal er steeds opnieuw moeten worden bezuinigt waardoor de samenleving steeds minder vitaal wordt. Hoe lager die vitaliteit wordt, des te kwetsbaarder die samenleving ook wordt voor bijvoorbeeld crisissen. De recente drie crisissen zijn dan ook een duidelijke indicatie dat het zeer slecht gesteld is met de vitaliteit van Nederland. Aangezien Vitaliteit uitsluitend op gezonde manieren kan worden versterkt is het noodzakelijk dat uitsluitend gezonde manieren geaccepteerd worden.

Het uitsluitend accepteren van gezond beleid door burgers collectief is ook de kern van de burgerbeweging “Wij zijn mensen!” (Info). Dominante politici zullen dit (blijvend) durven (op een gezonde manier omgaan met angst) te begrijpen en zullen het ook niet waarderen dat burgers zich assertief (opkomen voor jezelf en rekening houden met anderen) opstellen door grenzen te stellen.

Voorbeeld 3: Wanneer je danspartner je steeds op de tenen trapt, dan kun je aan je danspartner aangeven om daarmee te stoppen.

In voorbeeld 3 wordt een grens gesteld. Dit betekent trouwens niet dat de betreffende danspartner niet meer mag dansen. Bij grenzen stellen werkt het vaak niet om bijvoorbeeld te dreigen met consequenties of te bewijzen dat de ander over je grenzen gaat. Nu zullen dominante machthebbers geen rekening houden met de grenzen van individuele personen zonder macht. Individueel zijn we dan ook machteloos, maar collectief als samenleving is dat een heel ander verhaal. Echter is individuele inspanning wel nodig om collectief onze boodschap duidelijk te maken. Deze individuele inspanning werkt trouwens in vrijheid, gelijkheid en broederschap. Dat wil zeggen dat ieder persoon zelfstandig bepaalt welke burgerbeweging die wel of niet steunt en dat ook op voor die persoon geschikte manier, moment en plaats.

Het doel van Partij ONS is het tot stand brengen en vervolgens behouden van een gezonde samenleving ondersteunt door gezond overheidsbeleid. Om dat doel te bereiken is een ingrijpend ander wereldbeeld nodig. Door in voorbeeld 1 aangegeven ontbreken van (blijvende) pijn voor dominante machthebbers leren deze mensen meestal niet van gemaakte fouten. Er heerst zelfs een politiek taboe op het toegeven van fouten. Hierdoor ontwikkelt het wereldbeeld van politici niet mee met de vooruitgang. Het is dan ook geen toeval dat dominante partijen een sterk achterhaald wereldbeeld hebben dat tegenwoordig niet (meer) kan werken. Achterhaalde veronderstellingen zijn bijvoorbeeld dat dominante machthebbers nodig zijn om mensen te vertellen wat ze wel en niet moeten doen. Deze dominante machthebbers zijn echter geen beter ontwikkelde mensen ondanks dat wel nog vaak onterecht verondersteld wordt. In de middeleeuwen was dat anders, toen veranderde op de eerste plaats niets noemenswaardig in het dagelijks leven. Toen konden de meeste mensen ook niet lezen of schrijven en verreweg de meeste mensen waren nooit buiten de eigen dorpsgrenzen geweest. De toenmalige elite waren wel geschoold, gingen wel op reis en waren dan ook beter ontwikkeld. Het is dan ook begrijpelijk dat mensen toen dominante machthebbers in het algemeen volgden. Tegenwoordig is echter het tegenovergestelde waar (Info). Onze huidige dominante machthebbers leren namelijk niet van gemaakte fouten door onder andere het ontbreken van de pijn die optreedt bij ongezond beleid.

Voorbeeld 4: De burgerbeweging “Red de Zorg!” heeft van 1 miljoen burgers handtekeningen verzamelt voor de petitie “Red de Zorg!”. Opvallend was dat verreweg de meeste burgers voordat ze werden aangesproken door actievoerders al begrepen dat het beleid op het gebied van gezondheidszorg inderdaad niet werkt. Hoewel de regering deze burgerbeweging uiteindelijk tegemoet is gekomen, denkt deze regering wel nog steeds dat het gevoerde beleid op het gebied van gezondheidszorg wel werkt. Overigens bezuinigt de overheid tientallen jaren op de gezondheidszorg met het doel om de gezondheidszorg betaalbaar te houden. Echter valt het kwartje zelfs na die tientallen jaren niet dat bezuinigen op de gezondheidszorg niet voor een betaalbare gezondheidszorg kan zorgen. Zoals in voorbeeld 2 aangegeven komt dit doordat bezuinigingen ongezond beleid is.

Het is dus tijd om dominante machthebbers zoals dominante politici niet meer blindelings te volgen. In plaats daarvan is het tijd om samen te werken waarbij een gezonde relatie tussen staat en burger noodzakelijk is. Er worden tegenwoordig steeds meer overheidstaken niet meer uitgevoerd door de overheid waarbij gewezen wordt naar de participatiesamenleving. Het gebied waarop participatie van de burger daadwerkelijk nodig is, is echter de politiek. Dit proces noemt Partij ONS burgeremancipatie. Hiermee bedoelt Partij ONS trouwens niet dat burgers het werk van politici gaan overnemen. Partij ONS bedoelt hiermee dat burgers collectief directe invloed uitoefenen op het overheidsbeleid, bij voorkeur door samenwerking met politici. Om de voormalige president Obama te citeren: “Democratie is geen toeschouwersspel” (Info). Echter is het op de eerste plaats nodig dat de dominantie van politici losgelaten wordt door deze politici voordat samenwerking met burgers mogelijk is. Voor de duidelijkheid bedoelen we met burgers het collectief van alle individuele burgers. Dat individuele mensen trouwens in staat zijn om collectief zonder dominante machthebbers prachtige prestaties kunnen leveren bewijst wel het bestaan van het internet. Overigens is het internet een medium van het nieuwe tijdperk dat heel andere kenmerken heeft dat de gevestigde media zoals radio, tv en kranten. Vooral de invloed van machthebbers is op de gevestigde media aanzienlijk anders dan op de sociale media.

Voorbeeld 5: Een visser heeft meer macht over een vis op het droge dan in het water.

Het laatste voorbeeld heeft betrekking tot de ongezonde ontwikkeling van een samenleving dat door dominante machthebbers als wenselijk wordt beschouwd. Hoe ongezonder een samenleving namelijk is, des te meer macht dominante machthebbers hebben over die samenleving. Aangezien de honger naar macht een bodemloze put is, zijn er dominante machthebbers die zelfs bewust streven naar een steeds ongezondere samenleving. Echter zijn dezelfde machthebbers afhankelijk van die samenleving en daarom op termijn ook zichzelf vernietigen. Het is daarom niet alleen in het voordeel van onze samenleving om grenzen te stellen aan dominante machthebbers, maar ook in het voordeel van die machthebbers zelf.